از اكابر علماى اماميه و اعاظم فقها و مجتهدين اثنىعشريه . عالم عامل ، فقيه كامل ، محدث ، ثقة ، رجالى ، اصولى ، اديب ، شاعر ماهر ، محقق ، مدقق ، در سال 751 ه در حدود هفده‌سالگى از فخر المحققين ابن علامه اخذ علم نموده . از جمعى علماء و اكابر وقت اجازه داشته و اغلب اجازات علماى حقه به دو منتهى مىگردد . وى مرويات و مصنفات عامه را از چهل تن از اكابر علماء و محدثين و مشايخ ايشان كه در مكه و مدينه و مصر و شام و بغداد و بيت المقدس بوده‌اند روايت مىكند . او در روز پنجشنبه نهم جمادى - الاولى سال 786 در عهد سلطنت برقوق به فتواى قاضى برهان الدّين مالكى و عباد ابن جماعة شافعى بعد از يك سال حبس در قلعهء شام در دمشق با شمشير مقتول و سپس بدار كشيده شد . پس از آن سنگسارش نموده و جسدش را سوزاندند . او لمعهء دمشقيه را در ايام محبس در مدت هفت روز تأليف نموده و نزد او غير از مختصر نافع كتابى حاضر نبوده است . ( ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 365 ) ساير مآخذ : فوائد الرضويه ، ص 645 1 - اجازة شهيد اول ( عربى ) : طهران ، سنگى ، رحلى ، ضمن مجلد 24 و 25 بحار الانوار . 2 - الاربعين فى العبادات ( عربى ) : طهران ، 1314 ق ، سنگى ، رقعى ، 26 + 9 + 128 ص ، با نثر اللئالى و شرح حديث كسا و اربعين مير فيض اللّه تفرشى . طهران ، 1318 ق ، سنگى ، رقعى ، ناشر محمد - رضا مستوفى ، 213 ص ، با غيبت نعمانى در يك جلد .